छि- हाम्रो मानसिकता ! – विनोद त्रिपाठी


– विनोद त्रिपाठी

छि ! हाम्रो मानसिकता देख्दा लाग्यो, ‘यो देश सतिले सरापेकै हो ।’ लाखौंको भीड पनि यति खराब हुन्छ भने भोली नेपाली समाज कता जाला ? रवि लामिछानेको सम्बन्धबिच्छेदको जिन्दगी र अतितका सुख दुख, अन्तरंग सम्बन्धहरुलाई कुरै नबुझी उछालेर हामी आत्मरतीमा मजा लिइरहेका छौं ।

छि छि ! हाम्रो सोच अनि दृष्टि । हामी संसारका उत्कृष्ट देशका नागरिकको तुलनामा घृणा गर्न पनि लायक रहेनछौं । आज यही समाज भित्र कलिला अबोध बालिका माथि सोच्न न सुन्नै नसक्ने जघन्य अपराध भइरहेको छ । कहिल्यै यसरी ती अपराधी बिरुद्ध यो समाज खनिएको छ ? अहिलेसम्म यही भीडले कसैलाई न्याय दिएको छ ? छैन । किनकी हाम्रो यो समाजको भीड अपराधबाट जन्मिएका सन्तानहरुकै एक जमात भएको स्पष्ट प्रमाणित गरिदिएको छ ।

एउटा रविले यही समाजमा २-४ जनालाई न्याय दिलाउने बाटो देखाइदियो । कतिको त यही रविले ज्यान बचायो । सरकारको ज्यादती बिरुद्ध आवाज उठायो । दलहरुका अपराध र भ्रष्टाचारलाई उजागर गरिदियो । आज यही रविलाई यो देशबाट फेरी खेद्दैछौं ? थुक्क हामी, थुक्क हाम्रो विवेक । हाम्रो यो घृणित समाजले रविलाई भीरबाट धकेल्दा निम्न कुरा किन ख्याल नगरेको ?

१. के हरेक माानिसका जीवनमा मित्रता, प्रेम, सम्बन्ध, सम्बन्धबिच्छेद हुँदैन ? यस्ता बिषयमा टिप्पणी गर्ने हामी कस्तो मनोदशाबाट गुज्रिएका छौं ?

२. १८ बर्ष उमेर पुगेपछि हुने भौतिक र प्रेममय सम्बन्धहरु हाम्रो कानुनले रोकेको छ ? बिकशित मुलुकमा त यो सबैभन्दा ठुलो अधिकार नै मानेको छ । के अब हरेक मानिसका युवाअवस्थाका सम्बन्धहरु कोट्याएर मानिसका निजी जिवनलाई समाप्त पार्न खोज्दैछौं ?

३. सम्बन्धबिच्छेद भइसकेपछि त्यो च्याप्टर स्वत समाप्त हुन्छ । संसारमा कहिं सम्बन्धबिच्छेदलाई फेरी ब्युँत्याएर उसलाई बदनाम गर्ने चलन छ ? संसारमा नभएको यो कस्तो अपराध मानसिकता हो ?

हरेक सम्बन्धहरु सहमतिमै हुन्छन् । यस्ता सम्बन्धहरुमा दुबैजना बराबरी जिम्मेवारी हुन्छन् । सम्बन्धहरु जसरी जोडिन्छन् त्यसरी नै टुट्नु कुनै एकजनाको मात्र दोष हुँदैन । दुबैजना उति नै भागिदार हुन् । यसमा हिंसाको कुरा हुँदैन । दुर्इ जनाबीको असहति मात्र हो ।

४. अब्राहम लिंकनले ३ ओटी बिबाह गरे । परिवार सुखद भएन । भगवान गौतम बुद्धले घरै छोडेर हिंडे । नेपालमा सुवास नेम्बाङ, मोहनबिक्रम सिंह, भुवन केसी, उदितनारायण झा लगायतले दोस्रो तेस्रो पटकसम्म बिबाह गरेर आफ्नो जीवनलाई सुखद बनाउने प्रयास गरे ।

५. हिंसा त्यो हो जस्ले एउटाले मनोरञ्जन लिन्छ, अर्कोले पीडा भोग्छ । दुबै पीडित हुँदा त्यो हिंसा होइन, असमझदारी मात्र हो । पद, पैसा र शक्तिको आडमा आक्रमण, धम्की, ब्लाकमेल वा बन्धक बनाएमा मात्र त्यो हिंसा हो । सम्बन्धहरुमा हुने तिक्तता कहिल्यै हिंसा हुँदैन ।

६. सार्बजनिक ब्यक्ति र सेलिब्रेटीको जिवन अरुलाई चासो हुनु स्वभाविक हो । तर, भित्रको बास्तविकता नबुझी धारणा बनाउनु पनि हिंसा हो ।

७. अरुलाई उक्साउने, भड्काउने, हिंसा फैलाउने, गलत बाटोमा धकेलिदिने सबैभन्दा ठुला अपराध हुन् । हरेक मानिसका ब्यक्तिगत जिवनमा कुनै न कुनै रहस्यमय घटना लुकेका हुन्छन् ।

८. प्रत्येक मानिसका कुनै न कुनै कमजोरी लुकेका हुन्छन् । त्यो आज नभएपनि भोलिको जिवनको अन्तसम्म अबस्य हुन्छन् । कमजोरी होइन, गुणले समाज र देशलाई के फाइदा दियो त्यो महत्वपूर्ण कुरा हो । त्यसैले २६ सय वर्ष अगाडिका भगवान गौतम बुद्धका कमजोरी हामीलाई याद छैन । तर, उनका ज्ञान हामी सम्झिरहेका छौं ।

९. सम्बन्धबिच्छेदले पीडितहरुले नै स्वंय डीडा भोगेका हुन्छन् । किन हामी झन पीडा थपिदिने ? यो अर्को हाम्रो अपराध होइन ? कोही कसैलाई सम्बन्धबिच्छेद गर्न वा आफ्नो परिवार भाँड्न रहर हुँदैन । यसलाई मजाकको बिषय बनाएर नानाथरीका अर्ति, उपदेश, गालि, धारणा बनाएर अन्याय किन गरिरहेका छौं ?

१०. रवि खराब भएको भए सार्बजनिक जिवनमा आउँदैनथे होला । गिनिजबुकमा नाम लेखाउन त्यो चर्चा बटुल्दैनथे होला । गलत उद्धेस्य राख्ने भए किन यो नाम कमाउनु पथ्र्यो र ?

गुमनाम भएरै खराब काम गर्दे हिंड्थे होलान् नि । हामी हरेक ब्यक्तिको सफलतालाई चुचुरोबाट तल झार्न अनेक बिषय खोज्छौं । र हाम्रो समाजलाई अझ अन्धकारमा धकेल्न चाहन्छौं । कस्तो बिडम्बना । के आज रवि लामिछानेको सफलता नै शत्रु बनेर पहाड बनिदिएको हो त ?

साैर्य राष्ट्रिय दैनिकका सम्पादक त्रिपाठीको फेसबुकबाट साभार

तपाईको प्रतिक्रिया दिनुहोस्

विज्ञापन

विज्ञापन